Tζίρο άνω των 300 εκατ. ευρώ αναμένουν τα μεγάλα και προβεβλημένα δικηγορικά γραφεία, στα οποία καταφεύγουν κατά εκατοντάδες οι ασφαλισμένοι που φεύγουν άρον άρον από τη δουλειά τους εξαιτίας του ασφαλιστικού, αλλά και οι συμβασιούχοι που απομακρύνονται από το Δημόσιο.
Ο υπουργός Εργασίας κατά καιρούς εμφανίζεται σφόδρα δυσαρεστημένος με ομάδα «προβεβλημένων» δικηγόρων, καθώς θεωρεί ότι πατάνε στην ασάφεια και την ανασφάλεια που δημιουργούν το ασφαλιστικό και το εργασιακό, ώστε να κυνηγήσουν πελατεία.
Μάλιστα, σε πρόσφατη τηλεοπτική παρέμβασή του ο Ανδρέας Λοβέρδος, ο οποίος εκτός των άλλων είναι νομικός (αναπληρωτής καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου), είπε ότι «Θα έρθει η ώρα να μιλήσω για όλους αυτούς που κάνουν τους ειδήμονες στο ασφαλιστικό, αλλά όχι τώρα». Ο υπουργός απέφυγε βέβαια να κατονομάσει πρόσωπα που στους διαδρόμους του Υπουργείου Εργασίας, οι παντός είδους σύμβουλοι και το πολιτικό προσωπικό στοχοποιούν με τα ονόματά τους.
Οι συμβουλές προς τους πελάτες - υποψήφιους συνταξιούχους, αλλά και τους συμβασιούχους που αδικούνται φεύγοντας μετά τη λήξη της σύμβασης, αμείβονται αδρά.
Μόνο για συμβουλές ή για ομαδικές αγωγές, όπως οι περιπτώσεις των stage στο Δημόσιο, το «κεφάλι» ξεκινά από τα 500 ευρώ, χώρια τα δικαστικά έξοδα που θα προκύψουν στην πορεία. Σύμφωνα με πληροφορίες, ένας εκ των κορυφαίων εργατολόγων, προτίμησε να μην αναλάβει υποδιοικητής του ΙΚΑ, καθώς έτσι θα περιοριζόταν η δραστηριότητα του γραφείου του.
Το θέμα με τους συμβασιούχους πήρε διαστάσεις από τον Φεβρουάριο του 2008, τότε που η χώρα ταλανιζόταν από το αποκαλούμενο σκάνδαλο Ζαχόπουλου - Τσέκου. Τότε ο Κώστας Σημίτης, σε ομιλία του, έριξε τη «βόμβα» για «δικηγόρο συνδικαλιστικών οργανώσεων που παίρνει εργολαβική αμοιβή για την επιδίωξη μονιμοποίησης εργαζόμενων». Ο κορυφαίος εργατολόγος τον οποίο φωτογράφιζε ο πρώην πρωθυπουργός χωρίς να τον κατονομάζει, ήταν ο τότε νομικός σύμβουλος της ΓΣΕΕ Χρήστος Νικολιτσόπουλος, ο οποίος κατείχε και τη θέση του επικεφαλής της επιτροπής αγώνα των 200.000 συμβασιούχων που δεν είχαν μονιμοποιηθεί από την κυβέρνηση Καραμανλή.
Η συζήτηση για τους εργατολόγους «εργολάβους ελπίδας» συνεχίστηκε, με αποκορύφωμα και πάλι το νέο «διωγμό» των 25.000 stagier που είχαν τοποθετηθεί προεκλογικά από την κυβέρνηση της ΝΔ σε φορείς του Δημοσίου.
Τα λεφτά είναι πολλά. Όπως επισημαίνουν στην «Ι» άνθρωποι που γνωρίζουν το χώρο, 150.000 άνθρωποι που διαταράσσεται το ασφαλιστικό τους καθεστώς αναμένεται να καταθέσουν τα χαρτιά τους μέχρι το τέλος του έτους για συνταξιοδότηση. Με δεδομένο ότι οι 100.000 θα καταλήξουν σε κάποιο δικηγορικό γραφείο, προκειμένου να αποφύγουν τους διαδρόμους και τις ουρές του ΙΚΑ, το μπάτζετ είναι μεγάλο καθώς ξεπερνά τα 60.000.000 ευρώ.
Δεκάδες εκατομμύρια ευρώ «παιχνίδι» και από τα συνδικαλιστικά σωματεία
Πέρα απ’ αυτό υπάρχουν και οι προσφυγές εργαζόμενων και συνδικαλιστικών σωματείων. Εκεί κάθε χρόνο παίζονται δεκάδες εκατομμύρια ευρώ.
Μόνο την περίοδο 2005-2008 εκδικάστηκαν στο Πρωτοδικείο Αθηνών περισσότερες από 11.000 τακτικές προσφυγές επίλυσης εργατικών διαφορών. Αν προσθέσει κανείς σε αυτές περίπου 8.000 αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων (υπολογίζεται ότι του 75% των κύριων προσφυγών προηγείται αίτηση ασφαλιστικών μέτρων για την ίδια υπόθεση), αντιλαμβάνεται ότι το οικονομικό διακύβευμα είναι ιλιγγιώδες.
Τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν εν προκειμένω είναι δύο:
1. Υπάρχει κάτι το μη σύννομο στην αθρόα υποβολή αιτήσεων; Προφανώς όχι, δεδομένου ότι με το συγκεκριμένο αντικείμενο ασχολούνται έμπειροι και σοβαροί νομικοί, με εξειδικευμένες γνώσεις οι οποίοι σαφέστατα πρέπει να αμείβονται για τις υπηρεσίες τους.
2. Υποβάλλονται προσφυγές πρόδηλα αστήριχτες μόνο και μόνο για να παραχθεί δικηγορικό έργο αδρά αμειβόμενο; Σύμφωνα με εκτιμήσεις δικαστών, το 80% των ασφαλιστικών μέτρων γίνεται δεκτό από τα δικαστήρια, ενώ στις τακτικές αγωγές του τμήματος εργατικών διαφορών το ποσοστό αποδοχής (δεκτές ή εν μέρει δεκτές) πέφτει στο 60%. Κι όλα αυτά βέβαια λόγω εμφανών αδυναμιών της κρατικής διοίκησης.
Το τρίπτυχο συνδικάτα, νομικοί εκπρόσωποί τους και εργατολόγοι είναι αυτό που κινεί τα νήματα στο χώρο, δεδομένου ότι οι εργαζόμενοι διεκδικούν το δίκιο τους μέσω των συνδικάτων. Η καταγγελία που κυριαρχεί στους διαδρόμους του Υπουργείου Εργασίας εν προκειμένω παραμένει έωλη, λόγω έλλειψης αποδείξεων. Ποια είναι αυτή; Ότι πολλοί δικηγόροι είναι νομικοί σύμβουλοι σωματείων και μεταφέρουν τις υποθέσεις από αυτά στα ιδιωτικά τους γραφεία.
Η διαδικασία είναι η εξής: ομαδοποιούνται οι ενδιαφερόμενοι (π.χ., συμβασιούχοι, stages) και ορίζεται ως αμοιβή ανά άτομο ένα ποσό της τάξης των 100-500 ευρώ «για τα δικαστικά έξοδα εν όψει της κατάθεσης της αίτησης».
Ακολούθως, σε περιπτώσεις που οι προσφεύγοντες δεν έχουν χρήματα (και ενόψει του γεγονότος ότι το δικαίωμα αμοιβής κυμαίνεται από 5-20% επί του επιδικαζόμενου ποσού), συντάσσεται γραπτή εκχώρηση των απαιτήσεων των εργαζόμενων, π.χ. από το Δημόσιο, και όταν δικαιωθεί ο εργαζόμενος, εισπράττει ο δικηγόρος, π.χ., τους πρώτους 4 μισθούς του.
Σχόλια Αναγνωστών